Misją Olimpiad Specjalnych jest organizowanie całorocznych treningów i zawodów sportowych w różnych olimpijskich dyscyplinach sportu dla dzieci i dorosłych z upośledzeniem umysłowym. Ma to na celu zapewnienie im możliwości lepszego rozwoju fizycznego, zachęcenie do odwagi, odczuwania radości, dzielenia się talentami, umiejętnościami ze swoimi rodzicami, zawodnikami Olimpiad Specjalnych, a także społecznością lokalną. Ruch Olimpiad Specjalnych powstał w Stanach Zjednoczonych w 1968 roku, natomiast w Polsce istnieje od 1986 roku. Olimpiady Specjalne Polska to 18 Oddziałów Regionalnych, zrzeszających ponad  1500 zawodników.


Przed każdymi zawodami sportowcy wypowiadają słowa przysięgi Olimpiad Specjalnych:

Odpowiednie zrozumienie, idei Olimpiad Specjalnych wymaga zapoznania się z definicja upośledzenia umysłowego. Upośledzenie umysłowe nie jest chorobą psychiczną i nie poddaje się leczeniu – jest stanem trwającym całe życie; oznacza ograniczone możliwości rozwoju i funkcjonowania intelektualnego, a w konsekwencji utrudnione możliwości przystosowania społecznego. Osoby z upośledzeniem umysłowym stanowią najliczniejszą grupę spośród wszystkich osób niepełnosprawnych, w Polsce jest około 1,2 miliona osób z upośledzeniem umysłowym.

Stopień upośledzenia umysłowego w wielu wypadkach wpływa na możliwości ruchowe i poziom sprawności ogólnej, jednakże systematyczne treningi wpływają pozytywnie na poprawę sprawności ruchowej; sport jest bardzo często jedyną sferą życia społecznego, w której osoby z upośledzeniem umysłowym mogą odnieść sukces.
W 1992 roku Ruth Luckasson wraz ze współpracownikami z Amerykańskiego Towarzystwa ds. Upośledzenie Umysłowego (AAMR) zaproponowała najpełniejszą jak do tej pory definicję upośledzenia umysłowego, która brzmi:
Niedorozwój umysłowy charakteryzuje się istotnie niższym niż przeciętnym funkcjonowaniem intelektualnym z jednocześnie współwystępującym ograniczeniem w zakresie dwóch lub więcej spośród następujących umiejętności przystosowawczych:
- umiejętność porozumiewania się,
- sprawność w zakresie samoobsługi,
- radzenie sobie z czynnościami życia domowego,
- uspołecznienie,
- umiejętność korzystania z dóbr społeczno-kulturalnych,
- samodzielność,
- dbanie o własne zdrowie i bezpieczeństwo,
- umiejętności szkolne,
- organizowanie sobie czasu wolnego,
- radzenie sobie w pracy.